Mánudaginn 23. júlí, 2007 - Myndlist

Myndlist - Gallerí 100°

Fram og til baka

Frumlegt "Sjóndeildarhringur er nú brotinn niður í renninga og lekandi málningin sem áður lá yfir striganum líkt og bullandi hver frussast yfir flötinn eins og sprenging."
Opið virka daga kl. 8.30-16.00. Sýningu lýkur 3. ágúst. Aðgangur ókeypis.

Á málverkasýningu Ásdísar Spanó, Volgru, í Gallerí 100°, sýningarsal Orkuveitu Reykjavíkur, árið 2004 kom listakonan nokkuð kröftuglega inn í myndlistarsenu Íslands með flennistóra fleka sem vísuðu í senn til landslagsmálverka 19. aldar og abstrakt-espressjónisma 20. aldar.
Ásdís sýnir nú að nýju í Galleríi 100°. Sýningin heitir Rof og heldur listakonan viðteknum hætti nema hvað landslagsímyndin fer hverfandi. Sjóndeildarhringur er nú brotinn niður í renninga og lekandi málningin, sem áður lá yfir striganum líkt og bullandi hver, frussast yfir flötinn eins og sprenging.
Myndirnar eru grátónaðar og þá í ágætum takti við sýningu hennar í Galleríi Turpentine í hittifyrra en einhver stöðnun er í sjálfu maleríinu og tilraunasemi með efni og áþreifanleika þess virðist í biðstöðu líkt og listakonan gefi sér ekki tíma til að liggja yfir fletinum og kanna möguleikana til hlítar. Þess í stað þreifar hún fyrir sér í rýminu. Skapar hrynjandi með þverskornum línum sem tengjast á milli mynda og sækir þannig séð aftur til málverka sem hún sýndi á útskriftarsýningu LHÍ árið 2003 sem byggðust á hraðbrautum og flugbrautum, ef ég man rétt. Hinn sjálfráði partur eða lekandi málningin tekur undir þessa hreyfingu og skapar öldugang á milli mynda, auk þess málar hún tvo dökka fleti á veggi rýmisins sem spila með í hrynjandi málverkanna.
Það er sjaldnast fyrirséð hvernig listamenn feta sig áfram þróunarbrautina og kom mér það nokkuð á óvart að listakonan tæki upp slíkar rýmispælingar með málverkin í stað efnistilrauna. En það er ekkert sem segir að listamenn þróist í beinni rökréttri línu. Þeir flakka mun frekar fram og til baka, þvers og kruss, og eftir að skoða þessa sýningu Ásdísar sýnist mér það skynsamlegt skref að taka rýmið betur inn í myndina. Það gefur verkum hennar nýjan vinkil og minnir jafnframt á að við skynjun listina ekki í brotum heldur sem heild.

Jón B.K. Ransu