|
MYNDLIST - Kaupfélagshúsið við Strandgötu í Hafnarfirði
List fyrir alla
Kaupfélag listamanna Sýning í samvinnu við Bjarta daga í Hafnarfirði
Til 23. júní. Opið alla daga frá kl. 14-18.

|
Morgunblaðið/Jim Smart |
Samspil, málverk eftir Ásdísi Spano. |
HVORKI meira né minna en 27 listamenn af öllum stærðum og gerðum sýna nú verk sín í gamla kaupfélagshúsinu við Strandgötu í Hafnarfirði. Sýningarrýmið var áður vinnustofa Ólafar Bjargar Björnsdóttur myndlistarkonu en nú á að fara að rífa húsið. Henni fannst tilvalið að ljúka starfsemi sinni í húsinu með glæsibrag og fékk 26 aðra myndlistarmenn til liðs við sig, í samvinnu við Bjarta daga sem nú standa yfir í Hafnarfirði. Húsnæði sýningarinnar ber fyrri starfsemi vitni, eftir að starfsemi Kaupfélagsins lauk var þarna bæði undirfatabúð og golfvöruverslun og innviðir bera þess ýmis merki. Eins og gefur að skilja þegar svo margir koma saman ægir öllu saman á þessari sýningu sem gerir það að verkum að hún er svolítið eins og útskriftarsýning úr listaskóla, listamennirnir eru líka mislangt komnir á listabrautinni, sumir nýútskrifaðir og aðrir hafa unnið lengur að list sinni. Það er engan veginn hægt að greina sameiginlega áhugaþætti í viðfangsefnum, vinnubrögðum eða framsetningu verka, en þó er yfir öllu lifandi og skemmtileg stemning. Vinnusemi og félagslegur andi Kaupfélagsins svífur kannski enn yfir vötnum, eitt listaverkið vísar til tilvistar þess á skemmtilegan hátt, m.a. með vindlareyk á ímyndaðri skrifstofu kaupfélagsstjórans. Það er spurning hvort sýning Dieters Roth hafi e.t.v. haft áhrif á listamenn á sýningunni hér, en annað verk notar reykelsi sem hluta af verkinu. Á sýningu Dieters Roth í Listasafni Íslands lykta verk hans úr súkkulaði og kryddi enn sterkt. Fleiri verk minna á hráa listframleiðslu hans, en hafa ber í huga að Dieter var einmitt valinn til að vera þungamiðja Listahátíðar í ár vegna þess að listræn gildi hans hafa að einhverju leyti gengið aftur í nýjum kynslóðum.
Það er ómögulegt að leggja nokkurt mat á þessa sýningu í heild, til þess eru verkin of ólík innbyrðis og gæðamunur of mikill. En það skemmtilega er einmitt þetta að því er virðist handahófskennda val á listamönnum og sú staðreynd að sum listaverkin flokkast kannski undir kitsch, önnur undir skólaverk og síðan eru vel frambærileg og jafnvel góð verk þarna inni á milli, þessi ótrúlega blanda skapar aðgengilega og lifandi heild og pottþétt að allir áhorfendur geta fundið eitthvað við sitt hæfi. Kannski var valið alls ekki eins kaótískt og virðist á yfirborðinu.
Eftirminnilegustu verkin að öðrum ólöstuðum eru t.a.m. málverk Ásdísar Spano, Samspil, en Ásdís er ein af okkar efnilegri yngri málurum sem vert er að fylgjast vel með. Innsetning Marlies Wechner er óvenjuleg í efnistökum og vekur forvitni til að sjá meira eftir hana. Litlar teikningar Arndísar Gísladóttur af heimilisstörfum eru fyndnar og lipurlega teiknaðar. Innsetning Margrétar Norðdahl og texti í bæklingi eru einnig eftirminnilegt verk og til vitnis um mannlega samúð og samfélagsvitund.
Sýningin í Kaupfélagshúsinu er kraftmikið framtak og enginn verður svikinn sem þar lítur inn.
Ragna Sigurðardóttir
|